Prolog
Nikt nie jest w stanie opisać tego co stało się w moim życiu. Nie wiem od czego by zacząć...
Nikt nie jest w stanie opisać tego co stało się w moim życiu. Nie wiem od czego by zacząć...
EPISODE 1- BROKEN
Siedziałam na posterunku policji. Przemoczona przez rzęsisty deszcz na zewnątrz. Oddychałam ciężko, ale równomiernie.
-Ktoś ci zrobił krzywdę?- zapytał policjant, który siedział naprzeciwko mnie. Nie odezwałam się. Siedziałam cicho. - Masz jakąś rodzinę? Znajomych?- Mężczyzna wypytywał mnie dalej. Wstał z krzesła.- Jeżeli nic nie powiesz, to nie wiem jak ci pomóc.- powiedział troskliwym głosem.
Wyciągnął do mnie rękę, by pogłaskać mnie po plecach. Kubek stojący na blacie uderzył o ścianę i stłukł się. Policjant natychmiast się odsunął i zmarszczył brwi.
Lekko odwróciłam głowę w stronę drzwi.
- Nadchodzą- powiedziałam. Resztę potrafi opowiedzieć tylko Aiden...
Oddział NCIA wszedł na posterunek. Ustawili się w szyku bojowym. Przywódca oddziału wskazał na drzwi, za którymi siedziała Jodie. Policjant, który próbował wykrztusić z Jodie choć trochę informacji, dawno wyszedł z pokoju i zrobił zdziwioną minę na widok żołnierzy gotowych do ataku. Przywódca otworzył powoli drzwi. Nie mogłem dłużej czekać- pierwszy zaatakowałem. Zacząłem dusić żołnierzy, wchodzić w ich ciała i zabijać ich samych własną bronią. Jodie uciekała na tyle na ile pozwalało jej moje działanie. Po szybko przeprowadzonej walce posterunek wyglądał jak ruina. Jodie uciekła z miejsca zdarzenia tak szybko jak tylko umiała, a ja wraz z nią.
Siedziałam na posterunku policji. Przemoczona przez rzęsisty deszcz na zewnątrz. Oddychałam ciężko, ale równomiernie.
-Ktoś ci zrobił krzywdę?- zapytał policjant, który siedział naprzeciwko mnie. Nie odezwałam się. Siedziałam cicho. - Masz jakąś rodzinę? Znajomych?- Mężczyzna wypytywał mnie dalej. Wstał z krzesła.- Jeżeli nic nie powiesz, to nie wiem jak ci pomóc.- powiedział troskliwym głosem.
Wyciągnął do mnie rękę, by pogłaskać mnie po plecach. Kubek stojący na blacie uderzył o ścianę i stłukł się. Policjant natychmiast się odsunął i zmarszczył brwi.
Lekko odwróciłam głowę w stronę drzwi.
- Nadchodzą- powiedziałam. Resztę potrafi opowiedzieć tylko Aiden...
Oddział NCIA wszedł na posterunek. Ustawili się w szyku bojowym. Przywódca oddziału wskazał na drzwi, za którymi siedziała Jodie. Policjant, który próbował wykrztusić z Jodie choć trochę informacji, dawno wyszedł z pokoju i zrobił zdziwioną minę na widok żołnierzy gotowych do ataku. Przywódca otworzył powoli drzwi. Nie mogłem dłużej czekać- pierwszy zaatakowałem. Zacząłem dusić żołnierzy, wchodzić w ich ciała i zabijać ich samych własną bronią. Jodie uciekała na tyle na ile pozwalało jej moje działanie. Po szybko przeprowadzonej walce posterunek wyglądał jak ruina. Jodie uciekła z miejsca zdarzenia tak szybko jak tylko umiała, a ja wraz z nią.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz